Strona główna » Franz Grillparzer » Pęknięty pulpit
| A A A
polski
Akademia Humanistyczna
Kolekcja Niemieckiej Poezji Klasycznej

Biblioteka Główna im. Andrzeja Bartnickiego

Wydawnictwo Typografia Pułtusk

Bibliotheca Augustana
 
PĘKNIĘTY PULPIT

Franz Grillparzer

 

Pulpit mój się rozpękł wtedy,
kiedy pączki nabrzmiewają
i w konarach krążą soki,
w lesie niezwyczajny ruch
i od pocałunku wiosny
wzbiera każda gałązeczka.
Lecz nie tylko drzewo w lesie,
także to, co dawno ścięte,
stoi jako sprzęt i schnie,
czuje boskiego posłańca
i w błazeńskim zapomnieniu
swoje żyły też rozciąga:
lecz nie mogąc się zielenić,
jęczy głośno i rozpęka.
Tak, od pnia odłączonego,
uwiędłego już w rozkwicie,
dech twój budzi mnie na wiosnę,
o poezjo, boska córo,
pierś mi wzbiera i się wznosi:
lecz nie mogąc się zielenić,
jęczy głośno i – też pęka.

Przełożył Andrzej Lam

 

 

Als mein Schreibpult zersprang – 1813.