Strona główna » Minnesang » Spis rzeczy
| A A A
polski
Akademia Humanistyczna
Kolekcja Niemieckiej Poezji Klasycznej

Biblioteka Główna im. Andrzeja Bartnickiego

Wydawnictwo Typografia Pułtusk

Bibliotheca Augustana
 
SPIS RZECZY

Przedmowa - Alina Nowicka‑Jeżowa

PIEŚNI ANONIMOWE
            Tyś jest mój, jam twoja jest
            Las w zielonej szacie stał
            Lipa jest w tej porze roku...

VON KÜRENBERG
            Wodziłam ja sokoła...
            Stanęłam późną nocą...
            Cierpienie troski niesie...
            Ilekroć sama stoję...
            Serce moje biedne...
            Tak mi każe serce...
            Pani ty prześliczna...
            Gwiazdka się przyćmiewa...
            Wśród niewiast najpiękniejsza...
            Niewiasty i sokoły...

BURGRAF RATYZBONY
            Jam bez reszty jest oddana...

MEINLOH VON SEVELINGEN
            Ujrzałem posłańców lata...

BURGRAF RIETENBURGA
            Słowik nagle zamilkł w krzewach
            Że mnie pragnie wypróbować

DIETMAR VON AIST
            Cóż pomoże na tęsknotę...
            Tam na lipie tej wysokiej...
            Dziewczę jedno sobie stało
            Znów pora się zmieniła...
            Czego serce pragnęło...
            Ty śpisz jeszcze, mój kochanku?

CESARZ HENRYK
            Pozdrawiam oto śpiewem słodką panią

FRIEDRICH VON HAUSEN
            By smucić się, mam rację dobrą
            Me serce się rozłącza oto z ciałem
            Od kiedy z miłą się rozstałem
            Myślę czasem sobie

HEINRICH VON VELDEKE
            Tristan musiał wbrew swej woli
            W kwietniu cudnym takim
            Ten, kto świadczy paniom względy
            Porwała miłość Salomona

RUDOLF VON FENIS
            Chociaż nadzieję żywiłem miłości
            Cierpienia tego sobie sam przydałem

ALBRECHT VON JOHANSDORF
            Co stąd ruszają...
            Jak miłość się zaczyna, dobrze wiem
            Ujrzałem panią wdzięczną

HARTWIG VON RAUTE
            Gdy widzę tę najlepszą z pań

HEINRICH VON MORUNGEN
            Tak lotną rozkoszą i czystą
            Elfy oczarują męża niejednego
            Czy widział ktoś panią
            To boli wszak, gdy kocha ktoś serdecznie
            Pani, wejrzyj na mą dolę
            Na łące posłyszałem
            Cesarzem jestem bez korony
            Tak mi się stało, jakbym dzieckiem był
            Ty słodka, luba morderczyni

HARTMANN VON AUE
            Krzyż czystej cnoty od nas żąda
            Ta pani, która panu swemu
            Ten i ów mnie zagaduje
            Wyruszam z waszą zgodą...

REINMAR VON HAGENAU
            O wszystko staram się, co mąż
            Rozumny mąż niech nigdy nie śmie
            Choć mi spieszno tam
            Miły gończe, pospiesz tam
            Od tego dnia, gdy krzyż swój wziąłem
            Radości serca tak bym nie pożądał nigdy

WALTHER VON DER VOGELWEIDE
            Panie Boże, zbaw mnie od goryczy
            Ów mąż się stawia groźnie tak
            Już długo milczeć zamierzyłem sobie
            Ja o niej dobrze tak mówiłem
            W zwątpieniu ciężkim pogrążony
            Czym ci obojętny?
            Weź, pani, wieniec ten!
            A tam pod lipą na murawie
            Ostoją wszech wartości i strażniczką
            Świat lśnił różowo, modro wraz
            Jak chciałbym dożyć tego...
            Biada ach, ty dworski śpiewie

WOLFRAM VON ESCHENBACH
            Promień świtu w czas strażnika śpiewu
            Jego szpony już rozdarły chmur opony
            Ta pani mi pozwolić może
            Miłości tajnej rzewną skargę
            Już od blanków odejść muszę...
            Wyskakują kwiaty z pąków
            Już wstaje dzień...

NEIDHART VON REUENTAL
            Stara baba raz skoczyła
            Słońce już i kwiaty ku ziemi się schyliły
            Młodzi, łyżwy swe gotujcie już na lód!

MARGRAF VON HOHENBURG
            Nad tym rycerzem czuwam żwawo

GOTTFRIED VON NEIFEN
            Pochwalona łąka! Pochwalona niwa!
            Gdybym miał przez całe lato

KRISTAN VON HAMLE
            Chciałbym, aby trawnik mógł zagadać

MARGRAF HEINRICH VON MEIßEN
            I oto dni te lata długie, jasne

ULRICH VON LICHTENSTEIN
            Jak śpiewać, nie wiem
            Krasa lata cudna taka

TANNHÄUSER
            Zima już odeszła

ULRICH VON WINTERSTETTEN
            Czy milszych nie ma pieśni

GEDRUT - GELTAR
            Miłosne pieją pieśni...

KONRAD VON WÜRZBURG
            Gdy dzień blask ześle na kochanków dwoje

KRÓL KONRAD MŁODSZY
            Z kwiatów jestem rad czerwonych

ANONIM
            Serce o mało nie pęknie mi z żalu

STEINMAR
            Młodzieniec leżał potajemnie
            Że mnie ta nagrodzić nie chce

JOHANNES HADLAUB
            Posłowie zimy oto się zjawili

HUGO VON MONTFORT
            Strażnika zapytałem, czy już dnieje

OSWALD VON WOLKENSTEIN
            Poczułem wiew porannej mgły

Posłowie - Andrzej Lam
Noty o autorach i komentarze


W górnej części wyobrażony jest landgraf Hermann z Turyngii
z małżonką Zofią, dolna część przedstawia uczestników turnieju śpiewaczego na Wartburgu  (1206, data przyjęta zwyczajowo). Wyobrażeni są po prawej ręce księcia w kolejności napisu objaśniającego: Walter von der Vogelweide, Wolfram von Eschenbach, Reinmar der Alte [von Hagenau]; po lewej: Zacny Pisarz
(Der tugendhafte Schreiber), Heinrich von Ofterdingen (Ofterringen),
Klingsor z Węgier (Klingesor von Ungerlant).